ศิลปะคือประสบการณ์ (Art as Experience)

เนื้อหาเป็นการวิพากษ์วิจารณ์และทลายกำแพงความเชื่อเดิมของระบบคิดและทฤษฎีสุนทรียศาสตร์ยุคเก่า จอห์น ดุย ชี้ให้เห็นว่า โลกสมัยใหม่มักแยก "ศิลปะ" ออกจาก "ชีวิตประจำวัน" แล้วนำศิลปะชั้นสูงไปตั้งไว้บนแท่นบูชาอันศักดิ์สิทธิ์หรือกักขังไว้เพียงในพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ จนทำให้คนทั่วไปรู้สึกว่าศิลปะเป็นเรื่องไกลตัว ล่องลอย และจับต้องไม่ได้ ดุยจึงทำหน้าที่เสมือนนักธรณีวิทยาที่พาผู้อ่านเดินอ้อมกลับไปสำรวจ "ผืนดิน" ซึ่งก็คือ รากฐานและเงื่อนไขของประสบการณ์ธรรมดาสามัญในชีวิตมนุษย์ เพื่ออธิบายว่า แท้จริงแล้วงานศิลปะอันยิ่งใหญ่ล้วนงอกงามและได้รับการขัดเกลามาจากปฏิสัมพันธ์ จังหวะชีวิต และเรื่องราวธรรมดาในชีวิตประจำวันของพวกเราทุกคนนั่นเอง