"ล่องไพร" ครองความยิ่งใหญ่ เป็นขวัญใจแฟนๆ มานานหลายปี โด่งดังชนิดที่ไปถามคนที่เดี๋ยวนี้อายุ ๕๐ ปีขึ้นไป ไม่มีใครที่ไม่รู้จักหรือลืมเลือนพฤติการณ์ของกระทิงร้ายอย่าง "ไอ้เก" ช้าง "งาดำ" และความอับโชคของ พะสะอู "มนุษย์นาคา" อย่าง ไลสง "ป่าช้าช้าง" ของ ดิเรก "ตุ๊กตาผี" หรือ "มนุษย์หิมพานต์" ฯลฯจากนั้น น้อย อินทนนท์ ก็สร้างนิยายผจญภัยในไพรพฤกษ์เรื่องใหม่ โดยตั้งใจจะให้เป็นของขวัญแก่เยาวชนนักอ่านโดยเฉพาะนิยายเรื่องนั้นคือ "ลูกไพร" ที่ท่านกำลังถืออยู่ในมือขณะนี้นั่นเองแม้จะเป็นการเผชิญภัยของเด็กๆ และมีขนาดความยาวเพียงตอนเดียวจบ แต่ความสนุกของ "ลูกไพร" ก็มิได้ด้อยไปกว่า "ต้นแบบ" อย่าง "ล่องไพร" แม้แต่น้อยตัวเอกในเรื่องอย่าง "นายน้อย" หรือ "แสน" ก็คือตัวแทนของ "ลูกกรุง" ทั้งหลาย ในขณะที่ "เขิ่ง" ก็เปรียบเสมือน "ลูกไพร" หรือลูกป่าลูกดงทั่วไปนั่นเองแม้จะไม่เก่งกาจขนาด "ตาเกิ้น" พรานใหญ่ใน "ล่องไพร" เพราะวัยและประสบการณ์ที่แตกต่างกัน แต่ในฐานะลูกพรานผู้เกิดและเติบโตมาในป่าเป็นเวลาช้านานตามสมควร ทำให้ "เขิ่ง" มีความสามารถพอตัวในการดำรงชีวิตในป่า รวมทั้งพา "นายน้อย" ของแกให้รอดพ้นจากภยันตรายทั้งปวงอย่างน่าตื่นเต้น แม้จะเป็นเพียงเด็กในวัยเล็กขนาดนั้น.....
